Ζούμε σε μια χώρα που η εικονική πραγματικότητα της κυβέρνησης προσπαθεί πλέον να επιβληθεί στην ωμή αλήθεια της αγοράς. Ενώ το Μέγαρο Μαξίμου πανηγυρίζει για τα «ενθαρρυντικά» στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και τα υπερπλεονάσματα του 2025, ο επαγγελματικός κόσμος παρακολουθεί με οργή μια δέσμη μέτρων που μόνο ως σταγόνα στον ωκεανό μπορεί να χαρακτηριστεί.
Η ανακοίνωση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για το πακέτο των 500 εκατ. ευρώ, εν μέσω των σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ, των άρσεων ασυλίας και της υπόθεσης Λαζαρίδη, θυμίζει περισσότερο μια προσπάθεια επικοινωνιακού αντιπερισπασμού παρά ένα σοβαρό σχέδιο διάσωσης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας.
Το «μέρισμα» του εμπαιγμού
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι επιστρέφει το «μέρισμα της προόδου» στην κοινωνία. Ας δούμε τι σημαίνει αυτό για τον ελεύθερο επαγγελματία και τη μικρή επιχείρηση που πνίγονται στα χρέη και την ακρίβεια:
- Η παγίδα του ακατάσχετου: Η πολυδιαφημισμένη άρση κατάσχεσης τραπεζικών λογαριασμών είναι μια καθαρή κοροϊδία. Για να «απελευθερωθεί» ο λογαριασμός σου, πρέπει να πληρώσεις το 25% της οφειλής προκαταβολικά. Σε μια αγορά χωρίς ρευστότητα, πού θα βρει ο επαγγελματίας το 25% ενός χρέους που συσσωρεύτηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετούς πτώχευσης και των πρόσφατων κρίσεων; Είναι σαν να λες σε έναν άνθρωπο που πνίγεται ότι θα του δώσεις σωσίβιο, αρκεί να κολυμπήσει πρώτος μέχρι την ακτή.
- Ο εξωδικαστικός – σταγόνα στον Ωκεανό: Η διεύρυνση για οφειλές 5.000 – 10.000 ευρώ αφορά μεν πολλούς, αλλά δεν αγγίζει την ουσία του προβλήματος για τις εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις που έχουν «κόκκινα» δάνεια και χρέη εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ που τις κρατούν σε ομηρία.
- Επιδοτήσεις «ασπιρίνες»: Τα 20 λεπτά στο diesel και το 15% στα λιπάσματα είναι ευπρόσδεκτα, αλλά εξαφανίζονται μέσα σε μία ημέρα από την εκρηκτική αύξηση του κόστους ενέργειας και των ναύλων λόγω του πολέμου.
Δύο κόσμοι: Οι μεγάλοι ευημερούν, οι μικροί αφανίζονται
Το δομικό πρόβλημα παραμένει: Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε έναν παράδεισο για τους μεγάλους ομίλους και τις τράπεζες, και σε ένα κολαστήριο για τους μικρούς. Τα υπερπλεονάσματα που επικαλείται ο Πρωθυπουργός δεν προέκυψαν από την «καταπολέμηση της φοροδιαφυγής», αλλά από την αφαίμαξη της αγοράς μέσω του ΦΠΑ στην ακρίβεια και της εξοντωτικής τεκμαρτής φορολόγησης.
Η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, μετά την πτώχευση της χώρας, δεν χρειαζόταν «φιλοδωρήματα» 150 ευρώ. Χρειαζόταν:
- Πραγματική ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους με διαγραφή μέρους του κεφαλαίου που διογκώθηκε από τους τόκους.
- Κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης που κλείνει τα μαγαζιά.
- Πλήρη προστασία του ακατάσχετου λογαριασμού για να μπορεί να λειτουργεί η επιχείρηση.
Η αγορά δεν τρέφεται με δηλώσεις
Ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι «κάθε συλλογική επιτυχία πρέπει να μεταφράζεται σε ατομική ευημερία». Δυστυχώς, για τον έμπορο της επαρχίας και τον επαγγελματία της γειτονιάς, η μόνη «συλλογική επιτυχία» που βλέπει είναι τα κέρδη των παρόχων ενέργειας και των τραπεζών, ενώ η δική του «ατομική ευημερία» μεταφράζεται σε λουκέτα και κατασχέσεις.
Όσο η κυβέρνηση αρνείται να δει την πραγματική κατάσταση στην οποία έχει οδηγήσει τη «ραχοκοκαλιά» της οικονομίας, τόσο η οργή του επαγγελματικού κόσμου θα μεγαλώνει. Τα 500 εκατομμύρια δεν είναι ανάχωμα στην κρίση. Είναι το τίμημα της αδιαφορίας για τους πολλούς και της στήριξης προς τους λίγους.
Γιώργος Φλωράς
Εκδότης ΚΛΑΔΙΚΑ ΝΕΑ
