Ζούμε σε μια εποχή παράκρουσης και διπλής ανάγνωσης της πραγματικότητας. Από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση πανηγυρίζει από το βήμα της Βουλής και των τηλεοπτικών παραθύρων ότι «η οικονομία πετάει», επικαλούμενη μακροοικονομικούς δείκτες που ευημερούν σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον. Από την άλλη, η πραγματική οικονομία –το εμπόριο, η βιοτεχνία, ο ελεύθερος επαγγελματίας– δυστυχεί και αργοπεθαίνει.
Η εικόνα της αγοράς σήμερα είναι μια εικόνα ασφυξίας. Τα χρέη αυξάνονται, οι κατασχεμένοι λογαριασμοί παραμένουν καθηλωμένοι ως μόνιμη απειλή, και ο εξωδικαστικός μηχανισμός, παρά τη διαφημιζόμενη αύξηση των υποθέσεων, παραμένει μια σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στον όγκο των εκατομμυρίων οφειλετών που βρίσκονται στο «κόκκινο».
Η κραυγή της Περιφέρειας: Καβάλα και Βέροια στον προθάλαμο της ερήμωσης
Όσοι αμφιβάλλουν για το χάσμα μεταξύ κυβερνητικής προπαγάνδας και πραγματικότητας, ας διαβάσουν τα ρεπορτάζ που φιλοξενούμε στα ΚΛΑΔΙΚΑ ΝΕΑ. Η περιφέρεια εκπέμπει σήμα κινδύνου:
- Στην Καβάλα, ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου, Γιάννης Παναγιωτίδης, κρούει τον κώδωνα για τη συρρίκνωση του λιανεμπορίου. Η τεκμαρτή φορολόγηση, οι ληστρικές προμήθειες των τραπεζών και το δυσβάσταχτο λειτουργικό κόστος «τρώνε» τον τζίρο. Η αδυναμία του 52% των επιχειρήσεων να καταγράψει πωλήσεις στις γιορτές και η αδυναμία 1 στις 3 να πληρώσει Εφορία και Ταμεία δεν είναι στατιστικό λάθος, είναι αργός θάνατος.
- Στη Βέροια, η κατάσταση είναι ακόμα πιο δραματική. Η Πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου, Αθηνά Πλιάτσικα-Τσιπουρίδου, περιγράφει ένα «τσουνάμι» λουκέτων με το 60% των καταστημάτων κλειστά. Κεντρικοί δρόμοι μετατρέπονται σε «φαντάσματα». Όταν η τοπική οικονομία, που βασίζεται στον πληγωμένο πρωτογενή τομέα, καταρρέει, το εμπόριο ακολουθεί το δρόμο της καταστροφής.
Διεθνής ορίζοντας: σύννεφα που δεν τα βλέπει η Αθήνα
Ενώ στο εσωτερικό η κυβέρνηση βαυκαλίζεται, τα μηνύματα από το εξωτερικό είναι εφιαλτικά. Η Ευρώπη βρίσκεται σε ύφεση, οι εμπορικές σχέσεις με τις ΗΠΑ απειλούνται καθημερινά από νέους δασμούς, και η συμφωνία Mercosur ετοιμάζεται να πλημμυρίσει την αγορά με πάμφθηνα, ανεξέλεγκτα προϊόντα από τρίτες χώρες.
Οι δικές μας εξαγωγές, για τις οποίες τόσος λόγος γίνεται, παραμένουν σε αστεία επίπεδα σε σχέση με το ΑΕΠ μας. Χωρίς παραγωγική βάση και με το κόστος ενέργειας στα ύψη, η Ελλάδα παραμένει ένας «πελάτης» της Ευρώπης και όχι ένας ισότιμος παίκτης.
Το πιο θλιβερό, όμως, είναι η πολιτική διάσταση του προβλήματος. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση δεν απειλείται δημοσκοπικά, έχει πάψει να ενδιαφέρεται για το «έργο υπέρ των πολλών». Αισθάνεται ότι έχει μια «λευκή επιταγή» να συνεχίζει την πολιτική των υπερπλεονασμάτων και της υπερφορολόγησης, αγνοώντας τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας.
Όσο οι τοπικοί βουλευτές παραμένουν θεατές της «σκονισμένης βιτρίνας» και των ενοικιαστηρίων, και όσο η ηγεσία στην Αθήνα ζει στη δική της εικονική πραγματικότητα, το εμπόριο θα συνεχίσει να μετράει λουκέτα.
Δυστυχώς, η ανάπτυξη που πανηγυρίζουν είναι ανάπτυξη για λίγους, ενώ η πραγματική οικονομία βυθίζεται στη στασιμότητα και την απόγνωση.
Γιώργος Φλωράς
Εκδότης των ΚΛΑΔΙΚΩΝ ΝΕΩΝ
