Με μια ανακοίνωση-κάλεσμα που χαρακτηρίζει τη στιγμή ως «οριακή» για τη βιωσιμότητα του επαγγέλματος, η Ομοσπονδία Ταξί καλεί σε καθολική συμμετοχή στην 24ωρη πανελλαδική απεργία τη Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026.
Η κινητοποίηση συμπίπτει με την ψήφιση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Μεταφορών στην Ολομέλεια της Βουλής, το οποίο, σύμφωνα με τον κλάδο, περιέχει άρθρα που απαξιώνουν τον δημόσιο χαρακτήρα του ταξί και απειλούν την επιβίωση χιλιάδων οικογενειών ιδιοκτητών και οδηγών.
Η Ομοσπονδία δίνει σαφείς οδηγίες για τη μαζική κάθοδο των επαγγελματιών στην Αθήνα:
- Διάρκεια απεργίας: Από τις 05:00 το πρωί της Δευτέρας έως τις 05:00 το πρωί της Τρίτης. Το σύνθημα είναι σαφές: «Κανένα ταξί στον δρόμο».
- Σημείο προσυγκέντρωσης: Στις 11:00 π.μ. στα γραφεία του Σωματείου Αθηνών (οδός Μάρνης 17).
- Πορεία διαμαρτυρίας: Μαζική μετάβαση στο Κοινοβούλιο την ώρα της συζήτησης και ψήφισης του νομοσχεδίου.
- Πανελλαδική συμμετοχή: Έχουν ήδη ναυλωθεί λεωφορεία από όλη την επικράτεια για τη μεταφορά συναδέλφων στην πρωτεύουσα.
Τα «κόκκινα σημεία» του νομοσχεδίου
Παρά τις συζητήσεις στις επιτροπές, η Ομοσπονδία θεωρεί ότι τα δίκαια αιτήματα του κλάδου δεν εισακούστηκαν. Οι βασικές ενστάσεις αφορούν:
- Απαξίωση του ρόλου του Ταξί: Διατάξεις που ευνοούν εναλλακτικές μορφές μετακίνησης εις βάρος του κλάδου, αλλοιώνοντας τον χαρακτήρα του ως δημόσιου μέσου μεταφοράς.
- Οικονομική εξαθλίωση: Μέτρα που δυσχεραίνουν την καθημερινή λειτουργία και αυξάνουν τα βάρη για τους ιδιοκτήτες.
- Απουσία διαλόγου: Η Ομοσπονδία τονίζει ότι εξαντλήθηκαν όλα τα επιχειρήματα και πλέον η μόνη απάντηση είναι η δυναμική παρουσία έξω από τη Βουλή.
Η ανακοίνωση στέλνει ένα ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα προς τους εκπροσώπους του έθνους:
«Όσοι ψηφίσουν το νομοσχέδιο καταδικάζουν το επάγγελμα. Είναι η τελευταία τους ευκαιρία να αντιληφθούν τα αιτήματά μας, αλλιώς ο κλάδος θα τους γυρίσει την πλάτη».
Για την Ομοσπονδία Ταξί, η Δευτέρα 23 Μαρτίου δεν είναι απλώς μια ημέρα απεργίας, αλλά μια δοκιμασία ενότητας. Η καθολική συμμετοχή και η «δύναμη της φωνής» των επαγγελματιών αποτελούν το τελευταίο ανάχωμα πριν από την οριστική αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που διέπει τον κλάδο.