Καλώς ήρθατε στη χώρα όπου η έννοια της «συμμόρφωσης» έχει αντικατασταθεί από την έννοια της θηλιάς. Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο πεδίο επιβολής προστίμων, όπου το Κράτος λειτουργεί περισσότερο ως εισπράκτορας-τιμωρός και λιγότερο ως εγγυητής της ευνομίας.
Αφορμή για το σημερινό editorial αποτελεί η κραυγή αγωνίας του Εμποροβιομηχανικού Συλλόγου Μεσολογγίου. Η εικόνα της Ιερής Πόλης, που προετοιμάζεται για τα 200 χρόνια από την Έξοδο, είναι αποκαρδιωτική: μια πόλη σε «οικονομική ασφυξία» λόγω μιας μονομερούς και εξοντωτικής αστυνόμευσης. Όταν μέσα σε λίγο διάστημα βεβαιώνονται πρόστιμα που αγγίζουν τα 200.000 ευρώ για ήπιες παραβάσεις, την ώρα που η εγκληματικότητα και οι διαρρήξεις οργιάζουν, τότε δεν μιλάμε για ασφάλεια, αλλά για διωγμό.
Το παράδοξο των δύο ταχυτήτων
Το πρόβλημα, όμως, είναι βαθύτερο και συστηματικό. Στην Ελλάδα του 2026, η αυστηρότητα του νόμου εξαρτάται από το μέγεθος του «πορτοφολιού» ή το αν φοράς γραβάτα:
- Για τον μικρό επιχειρηματία: Μια τυπική παράλειψη στη φορολογική δήλωση, μια καθυστέρηση λίγων ημερών στο myDATA ή μια ήπια κυκλοφοριακή παράβαση σε μια πόλη χωρίς πάρκινγκ (όπως το Μεσολόγγι) επιφέρει εξοντωτικά πρόστιμα. Εδώ δεν υπάρχει «επιείκεια». Το επιχείρημα είναι πάντα η «τήρηση του νόμου», ακόμα κι αν αυτό σημαίνει το οριστικό λουκέτο της επιχείρησης.
- Για τους ισχυρούς και τα καρτέλ: Όταν φτάνουμε στις μεγάλες εταιρείες που παραβιάζουν το δίκαιο του ανταγωνισμού και ληστεύουν καθημερινά τον καταναλωτή, η αντιμετώπιση είναι ένα «χάδι». Η Επιτροπή Ανταγωνισμού επιβάλλει πρόστιμα-ψίχουλα μπροστά στα εκατομμύρια των παράνομων κερδών. Εκεί, το επιχείρημα της κυβέρνησης και των αρχών αλλάζει ξαφνικά: «Δεν πρέπει να εξοντωθεί η εταιρεία», λένε, για να προστατεύσουν τις θέσεις εργασίας ή την «επενδυτική σταθερότητα».
Η στοχοποίηση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας
Είναι πλέον φανερό ότι υπάρχει μια στρατηγική εξόντωσης των μικρών. Τα πρόστιμα χρησιμοποιούνται ως μηχανισμός οικονομικής αφαίμαξης της περιφέρειας. Στο Μεσολόγγι, ο τζίρος κατέρρευσε κατά 50% γιατί οι καταναλωτές φοβούνται να πλησιάσουν την αγορά. Η πόλη ερημώνει και η κυβέρνηση παρακολουθεί αμέτοχη, επιτρέποντας στους ελεγκτικούς μηχανισμούς να εξαντλούν την αυστηρότητά τους σε ανθρώπους του μεροκάματου.
Αν δεν φοράς γραβάτα και δεν ανήκεις στα μεγάλα σαλόνια των Αθηνών, δεν έχεις τύχη σε αυτή τη χώρα. Το Κράτος σε αντιμετωπίζει ως εν δυνάμει εγκληματία για μια θέση στάθμευσης ή μια λογιστική αβλεψία, ενώ κλείνει τα μάτια στη «νόμιμη» ληστεία των καρτέλ στην ενέργεια και τα τρόφιμα.
Ως ΚΛΑΔΙΚΑ ΝΕΑ, ενώνουμε τη φωνή μας με τον Σύλλογο Μεσολογγίου και κάθε εμπορικό σύλλογο που βιώνει αυτή την αδικία. Ζητούμε:
- Άμεση αναλογικότητα στα πρόστιμα. Δεν μπορεί μια παράλειψη να κοστίζει περισσότερο από το μηνιαίο κέρδος μιας επιχείρησης.
- Αλλαγή προσανατολισμού της αστυνόμευσης: Προστασία από την πραγματική εγκληματικότητα και όχι «κυνήγι κεφαλών» στις εμπορικές ζώνες.
- Τέλος στην προστασία των ισχυρών: Αν η κυβέρνηση θέλει να γεμίσει τα ταμεία, ας εισπράξει τα πραγματικά πρόστιμα από όσους νοθεύουν τον ανταγωνισμό και όχι από τον ψιλικατζή και τον έμπορο της επαρχίας.
Η ασφάλεια είναι δικαίωμα, όχι εργαλείο οικονομικής εξόντωσης. Το Μεσολόγγι, και κάθε πόλη της Ελλάδας, δικαιούται να γιορτάζει την ιστορία του χωρίς το φόβο του εισπράκτορα πάνω από το κεφάλι του.
Γιώργος Φλωράς
Εκδότης ΚΛΑΔΙΚΑ ΝΕΑ